terug naar de vorige pagina

Het concert in 2006

Het concert vond plaats op vrijdag 7 april 2006.

Klik hier voor een paar foto's, zowel van de generale repetitie als van de avond van het concert zelf.

Uitgevoerd werd o.a. het oratorium 'Ein Deutsches Requiem' van Johannes Brahms.

Ook werden 18 'Liebeslieder' van Brahms gezongen.
Zie voor de teksten en de vertalingen de aparte pagina, klik hier.

Het koor werd begeleid door Klaas Jan Mulder en Henk Woudstra (onze vaste repetitiepianist): quatre mains op vleugel.
Solisten: Tetsje van der Kooi, in het Deutsches Requiem en in Liebesliederwalzer nr 7. En Willem de Vries in Ein deutsches Requiem.

Dit Requiem heeft me aangegrepen als geen andere kerkelijke muziek. () De dirigeerstaf werd waarlijk een toverstaf en bedwong eenieder, zelfs zijn vastberaden vijanden. Aldus Clara Schumann in haar dagboek na de eerste uitvoering van Ein Deutsches Requiem van Brahms in 1868 in Bremen. Er was nog een versie, waarover Brahms zegt: Ik heb mij aan de edele bezigheid gewijd mijn onsterfelijke werk nu ook voor vierhandige zielen tot een genot te maken. Nu kan het niet ten ondergaan. Het is overigens zeer goed geslaagd. In deze Londense versie (1871) voor 2 pianos versterkt de intimiteit de religieuze lading.

Klik hier voor een uitvoerige bespreking van 'het Duitse Requiem' bij www.theosofie.nl.


Naar de letter genomen is het Deutsches Requiem van Johannes Brahms (1833-1897) eigenlijk helemaal geen requiem. Want aan de basisvoorwaarde hiervoor (toonzetting van de teksten van de diverse gezangen die gebruikt worden tijdens het in de Rooms-Katholieke liturgie celebreren van een mis voor overledenen) voldoet het werk niet. Het is een werk voor protestants gebruik, en daar kent men nu eenmaal de (requiem-)mis per definitie niet. Doordat Brahms zich niet hoefde te houden aan door de Katholieke traditie voorgeschreven (Latijnse) teksten, kon hij ook zelf bepalen wt hij zou toonzetten. Met grote zorgvuldigheid koos hij hiervoor een serie Bijbel-teksten in de Duitse taal uit, en het is om deze reden dat het werk dan ook aan zijn naam is gekomen: Ein Deutsches Requiem.